heej iedereen
ik dacht laat ik eens gek doen en zo, ik ben toch te saai om te volgen dus gooi ik t maar op het internet nou heel veel plezier hier en lees ze of zo

Ja ik weet het, het is al weer een tijdje geleden dat ik heb gelogd.

heb het nu ook redelijk druk.

ik ben nu al bijna 2 maand werkzaam bij de reclassering als stagaire (het kadaster had toch geen plek voor me), het risico valt best wel mee, en de begeleiding daar is super goed. ook krijg ik er toch wel een stagevergoeding. 119,26 netto per maand (eigenlijk helemaal niets dus. maar als ik het vergelijk met mijn klasgenoten nog redelijk veel, omdat hun hetzelfde bedrag krijgen of minder voor 40 uur per week, terwijl ik maar 24 uur per week werk.)

het nadeel voor mij is wel dat de reistijd 3 kwartier bedraagt. wat inhoud dat ik voor half 8 vertrek om rond 5 uur half 6 thuis te komen (ligt eraan hoe lief de trams die dag rijden, en hoe vroeg ik de dag ben begonnen). en dat op dinsdag, woensdag en donderdag.
op vrijdag heb ik meestal school, dus moet ik donderdagavond nog naar huis toe gaan om op vrijdag naar school te gaan. in de weekeinden de familiebezoekjes af te leggen en op zondag of maandag weer terug te gaan.
dus ben altijd blij als ik weer ff een momentje voor mezelf heb, en die besteed ik dan niet zo snel aan de weblog. maar eerder aan slapen, lezen en een spelletje spelen op het internet.

door die heerlijke werktijden/reistijden en ga zo maar door, gaat het de laatste tijd wel slechter met me (kan ook komen doordat de winter er weer aan komt). ik ben nu gewoon superblij dat mijn vriend me wakker maakt op de momenten dat ik naar mijn werk zou moeten, want anders zou ik gewoon doorslapen, terwijl ik al om half 11 het bed in duik (vroeger was dat een uurtje of 1).

ook maak ik me dan tussendoor nog zorgen om de hond (die is de laatste tijd behoorlijk aan het sukkelen. het ene moment kan ze wel lopen, het andere moment staat ze nog geeneens op om even wat te eten of te drinken.) daar gaat het dus ook niet echt goed mee.
en soms maak ik me zorgen om een oud klasgenootje van me (ze weet zelf wel wie) maar ach, elke meid kan op haar eigen benen staan, en we gaan snel maar weer eens bijkletsen om te kijken of alles nog wel oke is en of ik op een of andere manier haar kan helpen).

en natuurlijk het grootste nieuws van allemaal: IK BEN TANTE GEWORDEN. jaja voor de tweede keer. maar deze is toch iets specialer want mijn zus heeft een tweeling gekregen
ben dus super trots op haar, en op Gawain en Kjell (de twee jongens die ik mijn neefjes mag noemen )

nou ik stop er maar weer ff bij, heb meteen weer een rits dingen verteld dus heb wel weer genoeg gedaan voor even

Het is al weer een behoorlijk lange tijd geleden dat ik voor het laatst op mijn logje heb geschreven. Komt ook omdat ik de laatste tijd of niet veel te vertellen had of er gewoon ff geen zin in had.
En nu heb ik mezelf er maar toe gezet, dus ik moet van mezelf gaan schrijven over wat er de laatste tijd is gebeurt.

Okxe9 eerst de vakantie, ik ben samen met Dennis naar Mallorca gegaan. En ik kan zeggen: een heerlijk eiland. We zaten in het plaatsje Port d’Alcudia. Een plek die geschikt is voor gezinnetjes, en de wat ouderen onder ons. Er is niet superveel om uit te gaan, volgens mij waren er 1 of 2 discotheken maar ja, Dennis en ik zijn toch niet van die personen om elke dag uit te gaan op de vakantie, dus we hebben vooral veel bij het hotel gezeten ‘s avonds.

Het was voor mij de eerste keer dat we een appartement hadden genomen, en dat we dus alles zelf moesten doen. Op zich beviel het me wel, we hadden niet de verplichting om ‘s ochtends supervroeg op te moeten staan om te gaan ontbijten. En we hadden nu een koelkast!!!!
‘s Avonds gingen we gewoon uit eten, dus we hebben wel redelijk veel restaurantjes gezien in Alcudia. En ik kan je zeggen: het leven is duur, vooral op vakantie in Mallorca
gewoon om een simpele vergelijking te doen. Een 2 liter fles Pepsi kost in Spanje €2,60 eigenlijk belachelijk dus want in Nederland betaal je €0,89 voor anderhalve liter.

Maar het was tenminste genieten, ik was blij dat ik er even 12 dagen tussenuit was, want dat had ik zeker weten nodig.

Euhm verder, ik ben over naar het volgende jaar ik moet alleen volgend jaar wat toetsen herkansen maar dat is op zich geen groot probleem.
Ik had alleen voordat ik op vakantie ging nog steeds geen stageplek, dus ik moest van mijn mentor op school direct beginnen met zoeken, maar ja, als ik op vakantie ben heb ik geen telefoon bij me, dus had ik samen met Dennis afgesproken dat ik na de vakantie ermee zou beginnen. Wel kreeg ik van mijn mentor te horen dat ik in ieder geval voor 1 oktober een stageplek moest hebben. Dus toen ik mijn sollicitatiebrieven verstuurde heb ik ook aangegeven dat mijn stage begint op 1 oktober, in plaats van 1 september.

Ik had in totaal 34 brieven opgestuurd naar verschillende bedrijven, en ik kreeg al redelijk snel een reactie van het kadaster, dat ik daar op gesprek kon komen. Ook bij de reclassering was dat geen probleem.

Het gesprek bij het kadaster heb ik nu gehad, en bij hun wacht ik nog op een ja of nee. En bij de reclassering is het gesprek zo goed gelopen dat ik daar (als ik wil) kan beginnen. Nu is het alleen maar afwachten of het kadaster ook nog ja zegt. Want reclassering neemt wel meer risico met zich mee, en het kadaster ging nog bekijken of er een stagevergoeding zou komen, terwijl dit bij de reclassering niet mogelijk is. En natuurlijk ga ik geen dief van mijn eigen portemonnee spelen. Ook heb ik vrijdag en maandag nog twee gesprekken. Een bij de gemeentebelastingen en een bij steunpunt wonen. Ook al weet ik nog niet zeker of ik bij de gemeentebelastingen stage wil lopen, want ik heb het gevoel dat het saai kan worden.

Maar het is nu tenminste zeker dat ik vanaf 1 september 2005 officieel bij Dennis in ga trekken. Wel ga ik me waarschijnlijk volgende week inschrijven in dit adres. Tenminste als pap en mam weer richting Rotterdam gaan, als ze in Hoek van Holland blijven (bij hun vakantiehuisje) dan zal het nog wat langer duren.

Maar ik ben wel super blij nu dus. En het goede nieuws blijft komen, want gisteren heeft het Radboud ziekenhuis bekend gemaakt dat er weer iets nieuws gevonden is bij CVS patixebnten.
Hier een directe kopie van de internetsite www.umcn.nl:

Patixebnten met het chronisch vermoeidheidssyndroom (CVS) hebben minder grijze stof in de hersenen dan mensen zonder CVS. Onderzoekers van het UMC St Radboud (Nijmeegs Kenniscentrum Chronische Vermoeidheid) en de Radboud Universiteit (F.C. Donders Centre for Cognitive Neuro-imaging) hebben dit aangetoond door MRI-opnamen te maken van de hersenen van CVS-patixebnten en van proefpersonen zonder CVS. Het belang van deze ontdekking, gepubliceerd in het laatste nummer van het vaktijdschrift NeuroImage, is dat hiermee steun wordt verkregen voor de theorie dat er bij CVS afwijkingen in de hersenen zijn. Het is nog niet duidelijk of het waargenomen verschil deel uitmaakt van de oorzaak van CVS dan wel er een gevolg van is. Ook is een belangrijke nog te beantwoorden vraag of een succesvolle behandeling in de vorm van cognitieve gedragstherapie van invloed is op het grijzestofvolume van de CVS-patixebnt. De vondst biedt vele aanknopingspunten voor verder onderzoek naar de oorzaken en de ontstaanswijze van CVS.

Exe9n van de betrokken onderzoekers is de Nijmeegse hoogleraar interne geneeskunde prof.dr. Jos van der Meer. Hij zegt: “Eerder dit jaar nam minister Hoogervorst van Volksgezondheid nog het standpunt in, dat het chronisch vermoeidheidssyndroom geen zelfstandig ziektebeeld is. Deze zienswijze is moeilijk te handhaven nu er een duidelijk lichamelijk verschil aangetoond is tussen mensen met en zonder CVS.”

Super nieuws dus.

Nou ja ik zal proberen weer wat vaker iets op mijn logje te zetten. En vanuit hier wil ik in ieder geval tegen mutsie zeggen: LAAT ME NOOIT WEER ZO SCHRIKKEN ALS IK TERUG KOM VAN MIJN VAKANTIE. Beetje in het ziekenhuis liggen en zo

ja het is echt zo ver, we moeten solliciteren voor een stageplek. iets wat ik dus niet echt leuk vind, want de school verplicht je bijna om mensen te bellen voor een stage en ik vind een brief schrijven altijd ietsjes fijner.

maar het moest toch dus ik had vrijdag zoiets van: ik ga even mijn favoriet bellen, want volgens de stagebank is die beschikbaar.
nou ik kan je zeggen, mijn favoriet is mijn favoriet niet meer hoor. ik kwam niet verder dan de telefoniste en die was echt super onbeleefd. en het in-de-wacht-gezet-muziekje was super irritant.
maar uiteindelijk werd me gemeld dat er geen stageplek aanwezig was. ik dus behoorlijk balen en had zoiets van, ik wil toch in ieder geval een bedrijf bellen waar ik wel een brief naar kan sturen.

dus ik kijken welk bedrijf dicht bij mijn vriend ind e buurt zat (een deurwaarder, wat mijn tweede favoriet was) ewn die opbellen.
daar werd ik heel aangenaam aangesproken na het eerste gesprek, en bij deze werd ik doorverbonden naar de contactpersoon (de stagebegeleider). aan hem heb ik gevraagd of er stageplekken beschikbaar waren maar dat wist hij niet helemaal zeker, hij zou het navragen, en me dan terugbellen. eerst natuurlijk was gegevens laten noteren zoals wanneer de stage begint (1 september) hoe lang die duurt (48 weken) en dat soort gein.

toen ik op had gehangen had ik eerst het gevoel dat ik toch niet teruggebeld zou worden, maar ja als ik niet terug gebeld zou worden kon ik tenminste een sollicitatiebrief op de post doen.
dus ik eerst maar wachten, maar ja het werd redelijk laat in de middag en ik moest nog naar dennis toe met de trein, dus na een tijdje toch maar me tas gepakt en naar het station gelopen. toen ik op het station stond ging mijn telefoon, en ja hoor, het was het deurwaarderskantoor. om te vertellen dat er een stageplek beschikbaar was, en ook meteen even of ik 11 april om 10 uur ‘s ochtends vroeg langs zou willen komen voor een sollicitatiegesprek.

ik was dus echt zo super blij toen ik richting rotterdam ging met de trein, en wou het eigenlijk aan iedereen vertellen, dus eerst het aan dennis gemeld. toen me mams haar mobiel gebelt, maar ja die pakte niet op, dus toen een klasgenootje gebeld. en ook zij was er niet
maar later wel met alletwee gesproken en ze waren gewoon zo superblij voor me

nu maandag maar even mijn stagebegeleider informeren, en mijn mentor (die man loopt elke keer achter me aan om te vragen of ik al bezig ben met zoeken en zo maar dat maakt niet uit want hij is echt de beste mentor die je je kan bedenken)

ik zal zo wie zo wel ff doorgeven hoe het gesprek is gegaan.

nu ff rustig wakker worden en dan dennis zn ouders ophalen van schiphol, want ze komen vanmiddag terug van hun vakantie

oeps oeps oeps oeps, foei blackie

euhm echt veel is der niet gebeurt. ben nogal verslaafd geraakt aan runescape (komt door me schoonpaps)

verder euhm… vandaag voor me nederlands mondeling een 7,1 gehaald ben ik echt super blij mee.

en nu heb ik vakantie tot en met volgende week woendag

en zondag gaan we dennis zn ouders op ut vliegtuig droppen, want die gaan op vakantie naar gran canaria (jaloers is, sorry mam als ut het verkeerde eiland is, hou ut allemaal niet meer bij, met al die vakanties die jullie plannen )

nou met de kat is alles weer oke hij ken weer normaal lopen, is weer wat gewicht aangekomen (beetje teveel eiglijk, want ut word nu een dikzak, maar ja zo baasje zo kat zeg ik dan maar )

verder euhm tjah, ga vandeweek der wel ff voor zitten, en dan iets langer schrijven, als ik er aandenk, en zo niets, sorry sorry sorry sorry sorry duizend maal sorry mutsie als ik het weer vergeet

sorry iedereen, ik weet dat ik eerder een log moest typen maar ik had er gewoon geen tijd voor (en klein beetje geen zin denk ik ook) en veel te vertellen is er ook niet denk ik zo.

behalve dat we erachter zijn gekomen dat nederlands soms wel een leuk vak kan zijn, leer je namelijk woorden zoals: erecio nervosa, of de zin: wat lief dat je je genitalien in de ring hebt laten graveren (we moesten bij elke zin vertellen wat er fout was )

en vandaag hadden we op school een stagebeurs, dan komen de stagaires die nu op stage zijn terug op school om te vertellen hoe hun werk is. op zich wel interresant, behalve dat ze dan bv vertellen over de werktijden (heb ik niets aan want ik maak minder uren )

en een persoon zat te vertellen hoe interresant en veelzijdig haar werk wel niet was bij de incassoadvocaat, totdat ze vertelde wat haar werkdag was, iets wat bestond uit post uitzoeken, post bij dossiers leggen, dossiers rondbrengen dictaat uittypen, post uitzoeken post bij dossiers leggen, dossiers rondbrengen.
toen had ik dus zoiets van: oke dus aan het eind van de stage heb je geleerd hoe je post moet rondbrengen, heel veelzijdig

euhm wat heb ik verder nog te vertellen, o ja woensdag is onze kat gecastreerd, want nu heb je de kortingen van de dierenbescherming en dat scheelde mij al zo’n 15 euro. dus in plaats van 40 moest ik nog maar 25 euro betalen. maar hij was wel heel zielig na de tijd. kon niet echt lopen, normaal liggen ging niet en eten wou die ook niet.
nu een paar dagen later wil die al wel eten en drinken, het lopen gaat beter maar het rennen wat hij elke ochtend deed zit er nog niet in (behalve als er plotseling bezoek komt, want dat vind hij nooit leuk) en het springen gaat niet al te best. hij mag namelijk bij ons altijd op een bepaald deel van het aanrecht komen want dan kan hij voor het keukenraam zitten (in de tuin van de buren staat een boom die vogels aantrekt), maar nu heeft hij al een paar keer geprobeert om op het aanrecht te springen maar elke keer komen zijn pootjes niet ver genoeg omhoog en valt hij weer naar beneden (wel zielig dus).
ook is hij behoorlijk mager geworden, 1 dagje niet eten en dan kan een kat behoorlijk afvallen, dus verwent word hij nu als de beste, hij krijgt elke dag een volle bak blikvoer (iets wat hij heel soms krijgt en dan maar een half etensbakje) en stapels snoepjes, en als mijn vader ‘s avonds zijn toetje heeft gegeten mag de kat de schaal schoon likken, dus over een paar weken al hij wel een stuk dikker zijn dan voor de operatie

nou denk dat dit wel weer ff genoeg logs is hopelijk snel weer wat meer, denk het wel want dan ga ik uitleg geven over het project wat wij nu op school moeten doen en wat super leuk is

voor mensen die het niet interreseerd: nergeer ut maar, want het is een droge lap tekst, voor mensen die er wel interesse in tonen: leest u maar

deze informatie las ik voor het eerst op: http://hester.web-log.nl
en de bron is: http://www.gr.nl/adviezen.php?ID=1167

Het chronische-vermoeidheidssyndroom
Bijna ieder mens voelt zich wel eens moe of zelfs uitgeput. Meestal weet men hoe dat komt en gaat het vanzelf of na wat extra rust over. Bij het chronische-vermoeidheids-syndroom (CVS) is dat niet zo. Patixebnten met CVS voelen zich voortdurend moe en uitgeput en hebben daarbij ook allerlei andere lichamelijke klachten. CVS is ook bekend als ‘ME’ (myalgische encephalomyelitis), een term die de commissie niet gebruikt omdat die ten onrechte suggereert dat er een ontsteking is van hersenen en ruggenmerg.
CVS is een controversixeble aandoening. Zowel binnen als buiten de medische wereld zijn er mensen die wel en mensen die niet in het bestaan ervan geloven. Dat heeft onder meer tot grote meningsverschillen geleid over het vermogen van CVS-patixebnten om arbeid te verrichten en daarmee over het recht op een uitkering.

CVS is een rexeble, ernstig invaliderende aandoening. Het staat vast dat CVS beperkingen oplegt aan het persoonlijk, beroepsmatig en sociaal functioneren. De levenskwaliteit van CVS-patixebnten is lager dan die van gezonde mensen. De symptomen fluctueren en dat maakt hen onzeker. Zij zijn gedwongen hun activiteiten te wijzigen, hebben geen fut meer voor sociale activiteiten, werken is er vaak niet meer bij, contacten met collega’s verdwijnen en hun financixeble situatie verslechtert. Niet zelden raken zij in een sociaal isolement.
Voor het dagelijks functioneren zijn patixebnten op hulp van anderen aangewezen. Omstanders nemen hun toestand niet altijd serieus en doen die af met de reactie ‘dat het wel psychisch zal zijn’. Patixebnten verwachten van hun arts dat hij verbetering in hun toestand brengt, maar krijgen vaak te horen dat de oorzaak van deze klachten onbekend is en dat behandeling ontbreekt. Via internet, patixebntenvereniging of mensen in hun omgeving horen zij verhalen over mensen die al jaren CVS hebben. Zij komen gemakkelijk terecht in een situatie zonder toekomstperspectief, die vele jaren aanhoudt. Spontaan herstel is mogelijk, maar is eerder uitzondering dan regel. Voor zover onderzocht, herstelt op de lange duur tien procent of minder van de volwassenen met CVS spontaan. Voor jonge patixebnten is de prognose aanzienlijk beter: de meerderheid herstelt spontaan na enige maanden tot jaren.

De internationaal erkende casusdefinitie (CDC-94-criteria) is de standaard. De kennis over het ontstaan en de oorzaken van CVS is gebrekkig, de klachten zijn variabel en weinig specifiek, en eenvoudige diagnostische tests zijn er niet. In dit soort gevallen kan een casusdefinitie – een op consensus gebaseerde omschrijving van de aandoening – uitkomst bieden. De internationaal erkende casusdefinitie van CVS is die van de Amerikaanse Centres for Disease Control (CDC) uit 1994 (kader).

Casusdefinitie Chronische-vermoeidheidssyndroom van de Amerikaanse Centres for Disease Control, 1994
Diagnostische criteria: Minstens 6 maanden aanhoudende of steeds terugkerende vermoeidheid waarvoor geen lichamelijke verklaring is gevonden en die

nieuw is, dat wil zeggen niet levenslang aanwezig
niet het gevolg is van voortdurende inspanning
nauwelijks verbetert met rust
het functioneren ernstig beperkt
In combinatie met vier of meer van de volgende symptomen, gedurende zes maanden aanhoudend of regelmatig terugkerend en die er niet waren vxf3xf3r de vermoeidheid begon:

zelfgerapporteerde verslechtering van geheugen of concentratievermogen
keelpijn
gevoelige hals- of okselklieren
spierpijn
gewrichtspijnen
hoofdpijn
niet-verfrissende slaap
na inspanning gevoel van uitputting (malaise) gedurende 24 uur of langer
Exclusiecriteria

een andere aandoening of ziekte die de vermoeidheid (vermoedelijk) verklaart
een psychotische, ernstige of bipolaire depressie (maar niet een ongecompliceerde depressie)
dementie
anorexia of bulimia nervosa
alcoholmisbruik of het gebruik van drugs
ernstig overgewicht
Elke casusdefinitie is een constructie voor de praktijk met arbitraire elementen en met beperkingen. Het bestaan van criteria betekent bijvoorbeeld nog niet dat er een ziekte is – in de zin van een specifiek, welomschreven ziekteproces – waarmee die criteria corresponderen. Dat zal nog moeten blijken. Beperkingen van de CDC-definitie zijn dat de symptoomcriteria niet zijn gevalideerd en dat de definitie in de eerste plaats is gemaakt voor wetenschappelijk onderzoek. Om het inzicht in aard en verloop van de aandoening te vergroten, is op dit moment de toepassing van de CDC-94-definitie aan te bevelen in onderzoek en praktijk. Daarmee is overigens niet gezegd dat onderzoek en behandeling van chronische vermoeidheid beperkt moet blijven tot patixebnten die aan de CDC-94-criteria voldoen.

Vermoedelijk zijn er in Nederland tussen de 30.000 en de 40.000 CVS-patixebnten. De commissie onderstreept dat dit cijfer niet meer is dan een ruwe schatting. Betrouwbare epidemiologische gegevens over CVS zijn schaars. Variaties in de toegepaste casusdefinities en het feit dat niet alle patixebnten een huisarts consulteren, zijn daar debet aan. Het merendeel van de patixebnten is volwassen, maar de aandoening komt ook bij jongeren voor. Ruim driekwart is vrouw.
Prevalentiecijfers van Belgixeb, Frankrijk en Duitsland zijn er niet. Nederlandse gegevens over CVS bij mensen van verschillende etnische herkomst ontbreken eveneens. Onderzoek naar een mogelijk verband tussen CVS en beroep is niet gedaan.

De arts-patixebntrelatie is van invloed op het verloop van moeheidsklachten. Niet alleen het instrumentele handelen van de arts bepaalt de uitkomst bij klachten als chronische vermoeidheid, maar ook het affectieve handelen. Het is belangrijk dat artsen de klachten en de patixebnt serieus nemen, investeren in een goede relatie met de patixebnt, ruimte bieden voor emoties en uitleg geven over de diverse kanten van vermoeidheid.

Strikte opvattingen over lichamelijke en psychische oorzaken zetten de relatie tussen arts en patixebnt onder druk en houden voortgang in het onderzoek tegen.
Lichamelijke en psychische oorzaken van CVS worden vaak tegenover elkaar geplaatst. Een steeds terugkerende kwestie die bij patixebntenorganisaties leeft, is of CVS een neurologische of psychiatrische aandoening is. De commissie vindt dat geen vruchtbare discussie als het om de behandeling van patixebnten gaat. Het neurowetenschappelijk onderzoek van de afgelopen decennia heeft laten zien dat psychologie (bijvoorbeeld gedrag) en biologie (bijvoorbeeld biochemische processen) twee aspecten zijn van hetzelfde. Het is niet het een xf3f het ander maar het een xe9n het ander. Acceptatie van deze inzichten bevordert het noodzakelijke gezamenlijke perspectief van arts en patixebnt en biedt nieuwe ingangen voor het onderzoek naar de oorzaken van CVS.

Het maken van onderscheid tussen etiologie en pathofysiologie schept helderheid in discussies over de oorzaken van CVS. Etiologie gaat over het ‘waardoor’: welke omstandigheden maken dat iemand CVS krijgt? Pathofysiologie gaat over het ‘hoe’: welke biologische ontregelingen zijn er? Dit onderscheid is cruciaal bij het ordenen van de grote hoeveelheid gegevens die varixebren in abstractieniveau en afkomstig zijn uit diverse domeinen, en bij het vertalen van bevindingen in nieuwe hypotheses voor onderzoek. Ook biedt het een goed aanknopingspunt voor het gesprek met patixebnten.

De etiologie van CVS staat onder invloed van een scala van factoren. Een gangbare indeling van etiologische factoren is die in:

Predisponerende factoren. Factoren waardoor de ene mens eerder CVS krijgt dan de andere: familiaire (wellicht genetische) factoren, geslacht, leergeschiedenis (ervaringen in de vroege jeugd), persoonlijkheid, levensstijl en lichamelijke activiteit.
Uitlokkende factoren. Factoren die bij daarvoor gevoelige personen CVS op gang kunnen brengen: acute stress, zowel fysieke stress (een ernstige verwonding, langdurige slaapstoornissen, een zware operatieve ingreep of een infectie), als acute psychologische stresssituaties.
Instandhoudende factoren. Factoren die het herstel in de weg staan: fysieke inactiviteit, periodieke overactiviteit, foutieve of niet-helpende opvattingen over de aandoening, verhoogde aandacht voor lichamelijke sensaties, inadequaat gedrag van hulpverleners en sociale factoren. Hoewel het tegendeel vaak wordt beweerd, zijn chronische infecties geen instandhoudende factor.
Modellen uit de moderne neurowetenschappen vormen een goede basis voor het pathofysiologisch onderzoek naar CVS. CVS is een van de vele syndromen met lichamelijk onverklaarde klachten, waartoe bijvoorbeeld ook fibromyalgie en het prikkelbaredarmsyndroom behoren. Het pathofysiologisch onderzoek heeft zich tot nu toe vooral gericht op de aspecten waarin een syndroom zich van andere syndromen onderscheidt, zonder dat dit veel heeft opgeleverd. De syndromen komen vaak in combinatie voor en vertonen opvallende overeenkomsten. Het klachtenpatroon bij deze aandoeningen duidt op een ontregeling van regelsystemen of van de communicatie tussen regelsystemen. Duidelijke afwijkingen van afzonderlijke parameters zijn er zelden. De ontregeling lijkt terug te voeren op eenzelfde grondpatroon: een langdurige en ernstige verstoring van het evenwicht tussen draagkracht en belasting. Door een situatie van chronische stress raken homeostatische mechanismen, zoals energiehuishouding en herstelprocessen uit balans, en veranderen pijngevoeligheid en perceptie. Goed onderbouwde verklaringsmodellen uit de moderne neurowetenschappen ondersteunen deze gedachtegang. Deze modellen bieden de mogelijkheid de kloof te overbruggen tussen somatisch en psychisch en vormen een goede basis voor de ontwikkeling van nieuwe onderzoekshypotheses.

‘Rust roest’ is de rode draad in het beleid bij moeheidsklachten. Moeheid is in het algemeen een signaal om het kalmer aan te doen, maar totale rust doet de conditie geen goed en houdt de klachten uiteindelijk in stand. De patixebnt met moeheidsklachten moet het advies krijgen te doen wat hij nog kan, zo nodig na aanpassing van werk(tijden) in overleg met de bedrijfsarts of met huisgenoten als de patixebnt geen baan heeft. Moeheid heeft vaak een ‘gewone’ oorzaak: overbelasting of stress. Voorwaarde voor herstel is dat de patixebnt die oorzaken onder ogen ziet en er actief mee aan de slag gaat. Rust zonder meer kan vermijdingstendensen versterken, ziekteverzuim verlengen en een proces van maatschappelijke marginalisatie in gang zetten.

Openheid over de beoordeling van de mogelijkheid om te werken is beslist
noodzakelijk. Bedrijfs- en verzekeringsartsen zullen patixebnten moeten uitleggen dat niet, zoals zij vaak denken, de diagnose en de oorzaak van een aandoening bepalend zijn voor hun recht op arbeidsverzuim of op een uitkering, maar dat het gaat om uitingen en gevolgen van ziekte. Die worden in de praktijk beoordeeld aan de hand van drie zaken:

Algemeen functioneren: iemand die door ziekte of gebrek in het algemeen niet kan functioneren, kan ook niet werken; wanneer hij op enigerlei wijze wel kan functioneren, zijn ook al snel bepaalde vormen van arbeid mogelijk.
Consistentie: ziekte, beperkingen en dalende arbeidsparticipatie moeten logisch samenhangen en consistent zijn. Als dat niet zo is, kan onvermogen om te werken niet aan ziekte worden toegeschreven.
Probleemanalyse: arbeidsomstandigheden bepalen slechts een deel van de draaglast van mensen. Inzicht in de psychosociale context is essentieel voor het oordeel over arbeidsgeschiktheid.
Bedrijfs- en verzekeringsartsen zullen open moeten zijn over deze beoordelingsprincipes. Dit kan het aantal misverstanden en meningsverschillen rond mogelijkheden van CVS-patixebnten om te werken verkleinen.

Adequate patixebntenzorg vereist richtlijnen voor de diagnostiek en begeleiding van patixebnten met moeheidsklachten. Er is een grote variatie in de diagnostiek en de begeleiding van patixebnten met moeheidsklachten in het algemeen en met CVS in het bijzonder. Dit betreft zowel de gang van zaken bij huisartsen als die bij bedrijfs- en verzekeringsartsen. Patixebnten hebben het recht op een uniforme benadering en werkwijze. De commissie zet de hoofdlijnen uiteen van het beleid bij moeheidsklachten, in het bijzonder CVS. De vertaling daarvan in richtlijnen voor het beleid is een zaak van het Nederlands Huisartsengenootschap, het Kwaliteitsinstituut voor de Gezondheidszorg CBO, de Nederlandse Vereniging voor Arbeids- en Bedrijfsgeneeskunde, en de Nederlandse Vereniging voor Verzekerings-geneeskunde. Het is dringend gewenst dat zij eerst om de tafel gaan zitten om afspraken te maken over gezamenlijke uitgangspunten en over samenwerking op dit vlak.

Er is extra aandacht nodig voor CVS bij jonge mensen. Jongeren met CVS kunnen vaak niet meer een gewoon schoolprogramma volgen, huiswerk maken, normale afstanden fietsen of lopen, sporten en aan andere sociale activiteiten deelnemen. CVS bedreigt de normale, leeftijdsadequate ontwikkeling, zoals het streven naar autonomie en identiteit, en het zich losmaken van de ouders.
Artsen wordt afgeraden de diagnose CVS vxf3xf3r het tiende jaar te stellen, omdat de klachtenpresentatie op die leeftijd in hoge mate afhankelijk is van de interpretatie van de ouders. Niet-functionele attributies van de ouders kunnen het herstel van de jongere in de weg staan. Daarom is het raadzaam de patixebnt en de ouders afzonderlijk te spreken. Dat bevordert bovendien het gevoel van autonomie van de jongere.

Cognitieve gedragstherapie (CGT) is een effectieve behandeling. Behandelingen voor CVS zijn er te kust en te keur, vooral te vinden op het internet. Slechts weinige zijn op werkzaamheid getoetst. In systematic reviews van de interventies voor CVS komt CGT naar voren als een effectieve behandeling.
Het behandeleffect van CGT is duurzaam gebleken en verslechtering van de toestand door CGT is niet aangetoond. CGT is echter geen panacee. De behandeling is intensief, vraagt veel van de patixebnt en heeft bij circa 70 procent van de patixebnten succes. Succes betekent dat de patixebnt weer op een min of meer normaal niveau kan functioneren. Veel succesvol behandelde patixebnten zullen echter niet meer op hun oude niveau van functioneren terugkomen, maar hebben zich leren aanpassen aan hun eigen, begrensde mogelijkheden. Sommigen ervaren dat als een verlies dat zij moeten verwerken. Zelfwerkzaamheid is een essentieel onderdeel van CGT. Patixebnten motiveren om de therapie te ondernemen is erg belangrijk. CGT is onlosmakelijk verbonden met een geleidelijke opbouw van lichamelijke activiteit (graded exercise training, GET). Of GET zonder enige vorm van CGT effectief is, wordt op dit ogenblik in Engeland onderzocht.
De patixebntenpopulatie is divers en niet iedereen is gebaat bij CGT volgens het huidige protocol. Door meer en minder intensieve varianten van CGT te ontwikkelen kan men het aanbod en de behoefte beter op elkaar afstemmen.

Uitbreiding van de behandelingscapaciteit is nodig. CGT voor CVS-patixebnten is alleen structureel beschikbaar in Nijmegen. Er staan ruim 300 patixebnten op de wachtlijst. Voor een adequate zorgverlening is uitbreiding nodig van de behandelcapaciteit, bijvoorbeeld door de vorming van specifiek op chronische vermoeidheid gerichte centra zoals in Nijmegen of van centra die zich meer in den brede toeleggen op onderzoek en behandeling van stressgebonden aandoeningen. Een knelpunt bij schaalvergroting is dat maar weinig psychologen over de benodigde expertise beschikken. Meer aandacht in de opleiding van psychologen voor de gedragstherapeutische aanpak van lichamelijke klachten is noodzakelijk, niet alleen voor de behandeling van patixebnten met CVS, maar voor alle patixebnten met lichamelijk onverklaarde klachten.

Een multidisciplinaire benadering is een voorwaarde voor goed wetenschappelijk onderzoek naar CVS. De kennis over CVS vertoont grote hiaten. Tal van onopgeloste kwesties vragen om nieuw wetenschappelijk onderzoek. Een zoektocht naar xe9xe9n specifieke oorzaak van CVS is niet vruchtbaar gebleken en zal vermoedelijk niet leiden tot een verklaring van het scala van symptomen en verschijnselen. Een daadwerkelijke vergroting van het inzicht in de oorzaken en de behandeling van CVS vergt een multidisciplinaire aanpak waarin de diverse factoren in samenhang bestudeerd worden.

eindelijk is er goed/leuk nieuws in het journaal, tenminste ik vind het leuk. want CVS/ME word eindelijk erkend door de overheid, wat inhoud dat de behandelmethodes verspreid gaan worden (nu kan je alleen behandelt worden in nijmegen en utrecht, zo uit mijn hoofd) ennn, nog veel belangrijker: doordat de regering het erkend zal men makkelijker aan een arbeidsongeschiktheidsverklaring komen en ga zo maar door

ne twee en een halve week samen met dennis zijn moet ik hem nu weer gaan missen. en word ik ook meteen weer op de harde werkelijkheid gegooid, ik moet namelijk morgen een engelse presentatie doen van 5 minuten en heb nog geen onderwerp, informatie, gewoon helemaal niets. en de inspiratie is ook op een laag pitje, word een probleem dus.

maar ik sla me der wel weer doorheen denk ik zo.

enne mutsie: merkte op je log dat t al weer wat beter met je gaat, sorry dak zo lang niet langs ben geweest. ik ga t nu maar weer wat vaker bijhouden, dikke knuffel tenminste

ik kan merken dat het weer winter is.
kep last van alle gewrichten in me lichaam, vooral me rechterknie en rechterpols, maar ook aan de vingers in me linkerhand en soms me schouders. ik haat dit gewoon zo. maar ja niets aan te doen.

maar begin nu wel te twijfelen, heb ik nu wel CVS of is t toch weke delen reuma want die heeft dezelfde symptomen en aan de laatste is wel wat te doen. dus na de kerstvakantie wil ik het ziekenhuis in nijmegen opbellen en vragen of ze daarop getest hebben, en of het ook later op kan zetten en dat het toen dus niet bekend was. vele vragen dus. hopelijk kunnen ze dat voor me beantwoorden.

ook gaat het met me moeheid nogal slecht, ben vaak moe en ben dus ook blij dat t kerstvakantie is, lekker uitrusten, en weinig dingen doen. en ben bezig met mijn nieuwe verslaving, namelijk www.runescape.com dat is een virtual world int engels en supergrappig, je kan er vechten en mijnen en magie toepassen, en vissen en koken. gewoon erg grappig.

vandaag wel een leuke dag gehad. eerst samen met dennis naar het winkelcentrum in rotterdam gegaan want me broeken zaten me alweer te strak, dus nieuwe broek kopen, een hele mooie, maar hoort eigenlijk een jasje bij. maar tuurlijk, door mijn nogal grote voorgevel ken ik geeneen leuk jasje kopen wat ook dicht kan. dus is geen optie maar wel een mooie broek.

en vanavond, dennis wou wat leuks gaan doen, dus zijn we uit eten gegaan bij gonzales, ons favoriete restaurant. vooral door ut barbequen en zo maar we waren nog nooit bij gonzales rotterdam geweest dus ook wel spannend. wij erheen rijden met de auto. en we zagen dat het echt een supermooi restaurant was. half rond en alleen maar glas en dan keek je zo uit op de maas. mooie lokatie dus. maar we zagen ook dat er geeneen tafel bezet was. en toen we binnen waren bleek dat we dus de enigste waren. dat geeft wel een raar gevoel. want de eigenaar stond daar maar, en wij hadden dus echt de gedachte: dessert slaan we over dan kan die man ook naar huis
maar gelukkig kwam er vlak na ons nog 6 man dus had hij twee tafeltjes om voor te zorgen
ook al had die man wel een duidelijke voorkeur voor ons, wij waren tenminste netjes en beleefd. die andere tafel stak elke keer de fik erin, en de vlammen kwamen tot bijna in de afzuigkap. niet echt grappig om te zien. vooral niet omdat ze strak voor ons zaten. kon dus de hele tijd kijken naar vlammen, in de hoop dat het niet de afzuigkap in vloog. gelukkig was dat niet zo.

vandaag 6 januari heb ik mijn weblog op giro 555 gezet. omdat die ramp me toch wel een schok gaf. zelf heb ik het geld er niet echt voor om te geven, maar hopelijk doen de mensen die deze log bekijken dat wel.